Wajiha Rastagar is one of the lead pop singers in the history of women singers of Afghanistan. In early times she founded the music group Gul-e-Surkh (Red Flower). With the support of her husband Farid Rastagar and Amir Jan Saboory, this group became fast one of the famous groups in Afghanistan.
Her songs "Yaar Yak Sarbaz Ast Laila", "Tan Maihan Ba Maihan Ehtiaj Ast" and "Ay Bro Bro Baba" became quickly No 1 hits in the country. She sings in Dari, Hazaragi, Pashtu and Hindi. "Delak-e- Khosh Bawar", "Teri Raree" and "Alocha" are her latest albums.
Wajiha is currently living with her family in Germany and is looking forward to be a part of the jury in Afghan star:" I am very honored that I will be in this year's jury. I am sure we will see lots of young talented people. I am looking forward for the next 6 months and who will be star in this season".
Profile Wajiha Rastagar
حسین آرمان
استاد حسین آرمان در سال 1935 میلادی در کابل و در یک فامیل مستعد به دنیا آمده است. سبب علاقه وافر او به موسیقی بدلیل اینست که برادر بزرگ وی ابراهیم نسیم یکی از آوازخوانان و موسیقی نوازان چیره دست افغانستان بوده است. آموزش نواختن توله، یکی از آلات موسیقی افغانی، نخستین گام او در عرصه موسیقی بود. او در سن دوازده سالگی نخستین دروس هارمونیه را از برادر خود فراگرفت. وی در سال 1955 میلادی تحت نظر استاد فرخ آفندی سیستم نوتیشن غربی و ماندولین را آموخت. و در این زمان یکی از اعضا ثنا بلدیه (تیاتر شهر) بود و به حیث آوازخوان و هنرپیشه در آنجا ایفای وظیفه مینمود. در سال 1963 میلادی وی را، که یک جوان با استعداد بود، برای فراگیری موسیقی کلاسیک غربی به یوگوسلاویا فرستادند، جایکه وی گیتار را به سیستم کلاسیک آن تحت نظر استاد مشهور مایسترو اس بارلیویچ (Maestro S. Barlevitch) در مکتب موسیقی زاگریب آموخت.
. وی در سال 1973 میلادی دوباره به کشور خود برگشت، و صنوف آموزش گیتار را در نخستین مکتب موسیقی در کابل، پایه گذاری نمود. او حرفه خود را به حیث آوازخوان، آهنگساز و گیتار نواز در رادیو کابل آغاز نموده بود. از سال 1992 میلادی بدینسو استاد آرمان در جینیوا سویتزرلند زندگی میکند، محل که وی در آن گروه کابل یا Ensemble Kabul را تاسیس نموده است. گروه کابل به بسیاری جشنواره های معتبر موسیقی سراسر جهان به شمول سفر به امریکای شمالی، انگلستان و فرانسه دعوت گردیده بود. این گروه همچنان برای اجرا کنسرت ها و کنفرانس ها به آلمان، کشور های اسکاندینویا، یونان، هسپانیه، پرتگال، ایتالیا، جاپان، مالیزیا، لبنان و افریقای شمالی دعوت گردیده بود. وی نخستین مجموعه هنری خود (نسترن) را در سال 1999 میلادی در اروپا ثبت نمود که توسط آریون ARION نشر گردید. دومین مجموعه هنری وی (ترنم) در سال 2006 میلادی به بازار عرضه گردید. استاد حسین آرمان و گروه کابل با موسیقی نوازان اروپایی مانند جوردی ساوال (Jordi Savall)، روس دالی (Ross Daly) و دیگران همکار هستند.
استاد قاسم رامشگر
آهنگساز، نوازندهء و آوازخوان توانا را با صدای دل انگیز گیتارش میشناسیم. استاد قاسم رامشگر در سال 1345 در گذرگاه ولایت کابل به دنیا آمد. پس از چند سال آموزش های ابتدایی در لیسه تاجور سلطانه مکروریان اول به سال 1358 به مکتب موسیقی کابل پیوست تا سرنوشت موسیقایی خود را با نغمه و زمزمه آغاز کند. در سال 1368 از رشتۀ موسیقی دانشگاه کابل گواهینامه گرفت و پس از سال های مهاجرت در روسیه به وطن برگشت و اکنون رییس تولید موسیقی رادیو تلویزیون ملی است. رامشگر با شمار زیادی از آهنگسازان مشهور با گیتارش همراهی کرده است و خود نیز آهنگ های فراموش ناشدنی سروده است.
امید نظامی:
امید نظامی گرداننده محبوب دور های پیشین جشنواره ستاره افغان برای چهارمین بار گردانندگی جشنواره ستاره افغان را به عهده دارد. نظامی 26 سال عمر دارد. پایان نامه مکتبش را از لیسه نادریه و گواهینامه دانشگاه را از دانشگاه تعلیم و تربیه در بخش زبان انگلیسی بدست آورده است. او مدت پنج سال میشود که استاد زبان انگلیسی است و گذشته از گردانندگی جشنواره ستاره افغان کارمند شرکت هوایی«آریانا» نیز است. امید نظامی در دور سوم ستاره افغان مقام«سوم» را دریافت نمود. معروف ترین آهنگ های او «ما پرنده ایم» و «خوابم نمی برد» نام دارد. وی گردش با دوستان، فلم دیدن و هر گونه غذای مزه دار را می پسندد و در هنر، هر هنرمندی که کار هنری خوب کند مورد علاقه اوست. نظامی دیدگاهش را در باره خودش چنین می گوید: « من دوست دارم آواز بخوانم و گرداننگی کنم، و برنامه ستاره افغان برایم فرصت انجام دادن هر دو را مهیا میسازد. خیلی هیجان انگیز است که در هر فصل شاهد ظهور ستاره های جوان میباشیم و در اصل این یک گذار ئی از دنیای گمنامی به قله های شهرت است».
